Zaterdag 20 september 2025 Nagasaki

’s Ochtends eerst met een tram naar het herinneringsplein. In Nagasaki werd de tweede atoombom (de eerste was een uranium bom, deze tweede was een plutonium bom) op 9 augustus 1945, 3 dagen na de bom op Hiroshima geworpen. Na de eerste bom was Japan nog niet zo ver om te capituleren, daarom werd deze tweede bom geworpen. Het eerste doel was een andere stad, maar het was zeer bewolkt en na drie pogingen is er besloten om op het alternatieve doel de bom te gooien. Bij Nagasaki aangekomen bleek ook dit luchtruim zeer bewolkt te zijn en werd ook overwogen om terug te vliegen omdat de brandstof opraakte, toen er ineens een gat in de bewolking ontstond is meteen de bom geworpen. Op 500 meter boven de grond is hij tot ontploffing gekomen en het was boven het industriële gebied van Nagasaki boven de Mitsubishi-fabriek die ook oorlogstuig produceerde. Ook hier zijn meer dan 100.000 mensen gestorven, echter de oude binnenstad is gespaard gebleven omdat het achter een berg ligt. Het museum is anders van aard ten opzichte van die in Hiroshima, daar werd vooral het leed getoond, maar in Nagasaki was het veel meer een technisch verhaal met een duidelijke tijdlijn. In Hiroshima is de feitelijke plek waar de bom is gevallen aangegeven met een paaltje, maar in Nagasaki is er een monument en is een deel van de verwoeste kathedraal neergezet. Er zijn ook zeer veel beelden van andere landen in het park. Het herinneringsmonument bevat alle namen van slachtoffers. Omdat de bom op hoogte ontplofte is het stalingsgebied vrij snel verdwenen.

Na de lunch (pizza) hebben we het Nederlandse eiland Dejima bezocht. De Portugezen waren eerder in Japan, maar kwamen met veel missionarissen om de Japanners te bekeren tot het katholieke geloof. Toen dit succesvol bleek te zijn, werd de shogun en regering steeds benauwder voor de buitenlandse inmenging: voorbeeld van China, waar buitenlandse mogendheden zeer veel invloed hadden, wilden ze voorkomen en ging Japan voor 2 eeuwen op slot. Niemand mocht meer in Japan en ook Japanners mochten niet Japan verlaten. Er was 1 uitzondering: de Nederlanders mochten op een klein eiland met Japan handelen, want Nederlanders brachten geen missionarissen mee. Via de Nederlanders is ook veel wetenschappelijke kennis uit Europa in Japan geïntroduceerd. Het eiland is helemaal opgegaan in Nagasaki en is eigenlijk geen eiland meer, maar men wil het weer terug brengen naar de tijd van toen. Er zijn al een aantal huizen op basis van oude tekeningen en schilderijen geplaatst en ingericht. Het doel is om er weer een eiland van te maken, echter daarvoor moeten flats afgebroken worden en wegen worden omgelegd. Of dit echt bereikt gaat worden is maar de vraag. De huizen die er nu staan lijken wel zeer waarheidsgetrouwe replica’s van wat er voorheen stond. Helaas begon het om16:00 flink te regenen en zijn we met een tram richting Clover’s park gegaan. Het ligt op een berg en we gaan met 2 liften omhoog. Er is een prachtig uitzicht over Nagasaki en de baai. Clover is op 21 jarige leeftijd van Schotland naar Japan gegaan en heeft heel veel nieuwe technieken (o.a. stoomlocomotief en elektrisch aangedreven kranen) in Japan geïntroduceerd. In het park rond zijn huis zijn vele historische (buitenlandse) gebouwen die eerst in Nagasaki centrum stonden en weg moesten vanwege uitbreidingsplannen weer opgezet. Het park is daarmee een soort openluchtmuseum. Afdalend kwamen we bij ons hotel en ondanks dat het gestopt was met regenen leek het ons toch prettiger om in het hotel te dineren, wat we met Sandra en Martijn hebben gedaan.