Zondag 7 september 2025 Tokio-Nikko

Vandaag vroeg op, want om 8:00 weg eerst met een trein, dan de metro en dan de Nikko expres. De reis duurt 3,5 uur en dan gaan we eerst lunchen. Het bord dat ze gesloten zijn wordt meteen weggehaald als de gids met 12 man komt aanlopen. Lekkere gevulde soep gegeten. Daarna zijn we naar het heiligdom Tosho-gu, die gewijd is aan drie Leiders (shoguns), de eerste die de Edo-dynastie startte ligt hier ook begraven. Edo is nu het huidige Tokio en perioden in de geschiedenis van Japan zijn veelal vernoemd naarde hoofdstad van die periode of (later) naar de keizerlijke familienaam. De Edo dynastie was de langste periode van een dynastie in de geschiedenis van Japan. De gebouwen zijn prachtig versiert en dateren van de 17^de eeuw. Een pagode met 5 niveaus staat nog steeds overeind door het ingenieuze mechanisme dat een enorme steen in het midden van het gebouw tot bijna de grond hangt aan de vierde verdieping. Als er een aardbeving is dan beweegt de steen door de traagheid van massa, net de andere kant op als het gebouw en houdt het gebouw zo overeind. Er zijn vele lantaarns, stenen, koperen en ijzeren. De ijzeren zijn gegeven door leidersna een gewonnen oorlog, het ijzer komt uit Portugal, was toen kennelijk nog niet voorradig in Japan. Ook grotere lantaarns zijn door buitenlandse overheden geschonken, de Nederlandse lantaarn gaat ook ronddraaien als hij wordt ontstoken. In de poort naar het graf van de Edo-dynastie oprichter zit bovenin een slapende kat, je kunt diverse spullen kopen, zoals sleutelhangers met die kat erop. Het was wel een klim van 207 treden, maar boven was het prachtig midden in de natuur, met mooie dierenbeelden van brons en mooie gebouwen waar de 1^e leider onder de brons/zilver/gouden pagode begraven ligt. Op de begane grond zijn de poorten naar het heiligdom prachtig versierd en ook het heiligdom zelf ziet er prachtig uit. Via een laan met Japanse cederbomen van 300-400 jaar oud komen we bij de Futarasan Shrine en Nikkosan Rinnoji Talyuin Tempel. Na een rondje langs de gebouwen gaan we met z’n 2-tjes lopend terug naar het station: 1,5 km berg af, want we willen de beroemde voetbrug Shin-kyo zien. De priester die in deze buurt een tempel wilde bouwen kon niet over de rivier en heeft een god slangen in de rivier geworpen die tezamen de brug vormden. Dat is één van de reden dat hier een heiligdom ontstond. Rond 16:00 nemen we de trein, metro en trein weer terug en zijn iets na 19:00 moe maar voldaan terug in het hotel. Onze laatste nacht in Tokyo.

Tokyo is een miljoenen stad met geen oude binnenstad. Wel hier en daar oude tempels en paleizen. Er is een uitgebreid metro en treinen netwerk waardoor je makkelijk overal kunt komen. Door de vele hoogbouw ziet het er modern uit. Overal zijn eettentjes, frisdrankautomaten en openbare toiletten zijn uiterst netjes. Nergens vuil op straat, en duizend-en-een regeltjes waar we ons niet van bewust zijn. De ene keer moet je links lopen (wat wel logisch is gezien het linksrijdend verkeer), maar een andere keer moet je juist weer aan de rechterkant lopen. Ook met elkaar praten (op z’n Nederlands, dus redelijk luid) in de trein of metro wordt nietaltijd op prijs gesteld.